Od 1 września 2026 roku zmienią się limity przychodów dla pracujących rencistów oraz wcześniejszych emerytów. Bez zmniejszenia świadczenia będzie można dorobić do 6463,20 zł brutto miesięcznie. Po przekroczeniu tej kwoty świadczenie może zostać pomniejszone, a po przekroczeniu 12 003,10 zł brutto może zostać zawieszone. Nowe limity będą obowiązywać przez trzy miesiące – do końca listopada.
Zmiana dotyczy konkretnej grupy świadczeniobiorców. Chodzi o osoby pobierające rentę oraz emerytów, którzy nie osiągnęli jeszcze powszechnego wieku emerytalnego, czyli 60 lat w przypadku kobiet i 65 lat w przypadku mężczyzn. Limity wynikają z wysokości przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia ogłaszanego przez Prezesa GUS.
Dwie graniczne kwoty
Od września pierwszym ważnym progiem będzie 6463,20 zł brutto. Dochód z dodatkowej pracy do tej wysokości nie spowoduje zmniejszenia wypłacanego świadczenia.
– Od września br. górną granicą bezpiecznego dorabiania jest kwota 6463,20 zł brutto. Dodatkowy miesięczny przychód do tej wysokości nie wpłynie na zmniejszenie wypłacanej emerytury lub renty – informuje Katarzyna Krupicka, regionalna rzeczniczka prasowa ZUS województwa podlaskiego.
Drugi próg został ustalony na poziomie 12 003,10 zł brutto miesięcznie. Jego przekroczenie może oznaczać zawieszenie świadczenia. Pomiędzy obiema kwotami nie działa jednak zasada automatycznej utraty całej emerytury czy renty. Świadczenie może zostać pomniejszone o kwotę, o którą dodatkowy przychód przekroczył pierwszy próg, z uwzględnieniem ustawowych limitów zmniejszenia.
O ile może zostać zmniejszone świadczenie?
Jeżeli miesięczny przychód przekroczy 6463,20 zł, ale nie będzie wyższy niż 12 003,10 zł brutto, obowiązują maksymalne kwoty pomniejszenia zależne od rodzaju pobieranego świadczenia.
W przypadku emerytury i renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy maksymalne zmniejszenie wynosi 989,41 zł. Przy rencie z tytułu częściowej niezdolności do pracy jest to 742,10 zł, natomiast przy rencie rodzinnej, do której uprawniona jest jedna osoba – 841,05 zł.
Oznacza to, że samo przekroczenie 6463,20 zł nie powoduje automatycznie zawieszenia świadczenia. Kluczowe znaczenie ma to, jak wysoki jest dodatkowy przychód i czy mieści się jeszcze w drugim limicie.
Dlaczego limity zmieniają się we wrześniu?
Kwoty nie są ustalane przypadkowo. Ich wysokość jest powiązana z przeciętnym wynagrodzeniem. W III kwartale roku obowiązują limity ustalane na podstawie danych za II kwartał, dlatego od września do listopada progi są co roku inne niż w poprzednich trzech miesiącach.
W 2026 roku przeciętne miesięczne wynagrodzenie za II kwartał wyniosło 9233,13 zł, podczas gdy w I kwartale było to 9562,88 zł. Oznacza to spadek o 329,75 zł, co przełożyło się również na niższe limity obowiązujące jesienią.
Nie wszyscy emeryci muszą pilnować limitów
Zmiana nie obejmuje osób, które przeszły na emeryturę po osiągnięciu powszechnego wieku emerytalnego. Kobiety po ukończeniu 60 lat i mężczyźni po 65. roku życia mogą co do zasady dorabiać bez ograniczeń związanych z tymi progami.
Jest jednak wyjątek. Dotyczy osób, którym świadczenie zostało podwyższone do wysokości emerytury minimalnej. Jeżeli ich przychód przekroczy kwotę odpowiadającą podwyższeniu do minimum, wypłata za dany okres może zostać ustalona w niższej wysokości, bez tej dopłaty. Od marca minimalna emerytura wynosi 1978,49 zł brutto.
Bez ograniczeń dotyczących przychodów mogą również pracować niektórzy renciści, w tym osoby pobierające renty dla inwalidów wojennych i wojskowych, jeżeli niezdolność do pracy pozostaje związana ze służbą wojskową. Dotyczy to także określonych osób pobierających renty rodzinne.
Na co uważać od września?
Dla osób dorabiających do wcześniejszej emerytury lub renty najważniejsze będą dwie liczby: 6463,20 zł brutto oraz 12 003,10 zł brutto miesięcznie. Pierwsza wyznacza granicę, do której dodatkowy przychód nie wpływa na wysokość świadczenia. Druga to próg, którego przekroczenie może skutkować jego zawieszeniem.
Nowe limity będą obowiązywać od 1 września do 30 listopada 2026 roku. Osoby osiągające dodatkowe przychody powinny więc sprawdzić, do której grupy świadczeniobiorców należą i jakie zasady dotyczą właśnie ich świadczenia.
Red. PP
